با ان که “اصلاحات” پلاسید ولی امید دیگر نمرد, حتی با امدن حکومت سپاهی به میدان, حتی با حکومت نظامی و خشونت عریان.

با یک قدم به عقب برداشتن و نگاهی از دور, با مرور و دوباره خوانی خاطرات , با مطالعه تاریخ و اخبار, یک روند از میان همه فراز و نشیبها این سرزمین به روشنی جلوه میکند. نزول قدرت در حکومت و افزایش امید در مردم. کشف این موضوع همواره برای من همراه با شادیست. روزهای سختی در پیش خواهیم داشت ولی خوشبختانه مسیر را جبر تاریخ یا دست زمانه یا هر چه که میخواهید بنامیدش روشن کرده. این روند تا سرنگونی دیکتاتوری ادامه خواهد داشت. نه تنها تجلی دیکتاتوری که حکومت اسلامی فعلیست که تفکر دیکتاتوری که حاصل سالها عقب ماندگی سیاسی است در امان نخواهند بود. مسیری که ما با ان قدم گذاشته ایم صد چندان روشن تر از مسیری است که پدران ما در دوران مشروطیت و پانزده خراد طی کردند.

امروز امید دارم. ولی دلهره و هیجان را نیز حس میکنم. هر شب که اخبار را دنبال میکنم, شبهایی که از خشم خبر اعدامها به خواب نمیروم و شبهایی که از صدای الله و اکبر تا صبح دچار هیجان و امید میشوم. آری ما امروز پا به عرصه ای گذاشتیم که در ان همه چیز توعم با امید است. خشم, شادی, دلهره, هیجان و حتی ترس. و صمد بهرنگی از زبان ماهی سیاه کوچولو میگوید: “راه که بیفتیم ترسمان میریزد”.

وعده ما خیابان

پانوشت:
نکته جالب این عکس به گفته احمدی نژاد در نیویورک برمیگردد که گفت: ما در ایران به این صورت همجنس باز نداریم. یکی از دوستان مازیار بهاری با گذاشتن این عکس روی صفحه فیس بوک وی باعث اضافه شدن ۶ ماه به ۱۳ سال زندان او شد. مازیار هر چه کرد نتوانست مسئولان ایرانی را قانع کند که وی در فرستادن عکس نقشی نداشته. انها در مورد انتشار این عکس حساسیت و عکس العمل شدیدی نشان دادند. در دوران حبس وی فرید زکریا در یکی از برنامه های سی ان ان با پیگیری وضعیت او را دنبال میکرد و گزارش میداد.

خیلی کوتاه و مختصر فقط میخواهم به تک تک شما تبریک بگم.

عکس از :‌http://www.moharebanesabz.blogspot.com/

به امید فردایی روشن

ایکاش مسیر تظاهرات و خیابونها رو بهتر میدونستم

ای کاش با فلانی برنامه ریزی میکردم

ای کاش با خودم بیشتر پارچه سبز میاوردم تا به دیگران هم بدم

ای کاش حواسم جمع دوستانی که از شهرستان اومدن بود و راهنماییشون میکردم

ای کاش یه چند تا باند برای مجروحین با خودم می اوردم

ای کاش یه بطری آب اضافه داشتم تا به بقل دستیم بدم

ای کاش به فکر خبر رسونی بودم

ای کاش پیش بینی قطع موبایل و برق و غیره رو میکردم

ای کاش قرار میگذاشتم با دوستام که اگر گم شدیم کجا هم رو پیدا کنیم

ای کاش پیش بینی خیلی از کار ها رو میکردم و با برنامه بهتر می اومدن تو خیابون و هزاران ای کاش دیگر

ما ایرانی ها کمی عادت داریم که بی برنامه عمل کنیم . ولی امروز شرایط خیلی حساسه. این مسابقه تیم ملی نیست که بگیم عیب نداره چهار سال دیگه. ما نباید بگذاریم این پتانسیل عظیم به هدر بره. این سرنوشت ما و نسلهای بعد از ماست. این روزیست که میتونه افتخار نسل ما باشه برای فرزندانمون. این روزیست که مسیر جنبش رو از این به بعد مشخص میکنه. برای همین میخواهیم با دقت و حواس جمع به میدون بریم. با تفکر و برنامه ریزی دقیق از خونه بیرون بیاییم و با خودمون فقط احساس به میدون نبریم. از تجربه چند ماهه به بهترین نحو ممکن استفاده کنیم.  نمیخواهیم هزینه بی خود بدیم. نمیخواهیم فرصت سوزی کنیم. نمی خواهیم با یه کار بی حساب با یه شعار نا به جا با یه عمل نا معقول برای جنبش هزینه سازی کنیم. ما دنبال گرفتن این میدون  یا اون خیابون نیومدیم ما برای گرفتن آزادی به میدون اومدیم.

به امید فردایی روشن

از فیس بوک سازگارا

چند راهکار مفید دیگر از بلاگ مقاومت ملی که چند مورد از ان را این جا می آورم

از همه شهرستان ها به تهران بیایید
حداقل ۵ مورد از اقلام سبزرنگ کوچک (دستبند پارچه شال و …) را همراه داشته باشد تا در راهپیمایی به دیگران بدهید
فراموش نکنیم که هدف فتح میدان آزادی نیست. هدف کسب خود آزادی است

فاصله بین پایتخت چین پکن با پایختخت ایران تهران بیش از ۵۶۰۰ کیلومتر است. ولی اعتراضات خشن در اواخر ماه دسامبر با حضور هزاران معترض ایرانی برای فعلان چینی کافی بود تا یک دمینی به نام چین برای ایران را به ثبت برسانند

CN4IRAN.ORG

ما شما را زیر نظر داریم ما از شما پشتیبانی میکنیم. به پیش دوستان عزیز ایرانی به پیش شعاریست که در صفحه اول این وبسایت امده. همچنین در عکس دیگری در صفحه اول یک مشت گره کرده بر روی پس ضمینه قرمز و سبز دیده میشود

این وبسایت به اصطلاح یک وبسایت آینه است که به طور اتوماتیک تمام توییت های اخیر با تگ ایران را منتشر میکند. توییت ها پیامکهای کوتاهی هستند که میتوانند از هر کجای دنیا فرستاده شوند. سرویس تویتر در چین بسته شده. ولی شهروندان چینی با استفاده از پروکسی ها به ان دسترسی پیدا میکنند

یکی از برپا کنندگان این وبسایت از جواب دادن به تماس تلفنی وی او ای امتناع کرده ولی طی ایمیلی به مکاتبه پرداخته

این فعال اینترنتی میگوید که چین و ایران اشتراکات بسیاری دارند و مخصوصا در مورد اینترنت با سانسور مواجه هستند. او اضافه کرد که بر این باور است که در چین عده ای هستند که در مورد ایران و سایر کشورهایی که آزاد نیستند توجه بسیاری دارند

یک هنرمند معروف به نام آی وییوی یک چینی است که با دقت موضوع ایران را دنبال میکند. او میگوید وی مخصوصا در ساعات اولیه صبح روز ۲۸ دسامبر که درگیری ها در تهران ادامه داشت بسیار فعال بوده. او ان شب مدام در حال تایپ کردن بوده و توییت های بسیاری را فرستاده. او همچنین گفت که این کار او برای کاربران ایرانی بسیار عجیب بود و انها از خود میپرسیدند که این آی وییوی کییست؟

اوايل این هفته از سخنگوی وزیر امور خارجه چین خانم جییانگ یو این سوال پرسیده شد که آیا حکومت چین از اعمال این فعالان اینترنتی چینی در حمایت از معترضین ایرانی با خبر بوده است

خانم جییانگ در جواب گفت چین امیدوار است که جامعه ایران یک جامعه متحد و با ثبات باقی بماند. او در مورد وبسایت چینی چیزی نگفت

بنیان گذار این وبسایت میگوید همه از گرفتاری  با مسئولین چینی واهمه دارند. ولی او بر این بارو است که اعمال او تحریک امیز یا غیر قانونی نیست. او اشاره میکند که مسئولین زبان و روشهای خود را در پیام رسانی دارند در حالی که مردم عادی روشهای دیگری دارند.

حکومت چین تلاش دارد تا ارتباط به خیلی از سایتهای اینترنتی را محدود کند که سایتهای خبری خارجی من جمله وی او ای. از انها هستند. در عین حال حکومت تلاش دارد که فعالیت اینترنتی را کنترل کند و هر گاه سایتی را در جهت نا ارامی و اعتراض دید مسدود کند.

در روز  پنج شنبه هنوز این سایت  درون چین بدون نیاز به پروکسی قابل دسترسی بود

CN4IRAN.ORG

همواره بر این نظر بودم که این جنبش یک جنبش رهبر گرا نیست. ما جوانان ایران مسیر خود را خوب پیدا کرده ایم. دیگر امکان آن که شعبده بازی بخواهد نقش امام و رهبری در ماه برایمان پیدا کند غیر ممکن است. این استقلال فکری جوانان ما تضمین کننده اینده ای روشن برای ایران است. فراموش نکنیم که در انقلاب ۵۷ روشنفکران بسیار با داشتن بنیادهای قوی فکری نه تنها نتوانستند از این فریبکاری جلوگیری کنند که در خیلی موارد به ان دامن زدند. انها هنوز الوده ساز و کار فرهنگ پدر سالار و ریش سفید بودند. ان شد که به ان راحتی جوان کشی کردند. امروز اما جوانان میدانند که این باریست که فقط و تنها فقط بر دوش انهاست. ما چشم انتظار یک ناجی از دوردستها نیستیم که این مبارزه را فرماندهی کند. ما تک تک فرماندهان این جنبش هستیم. وقتی خانمی تن نهیف خود را سپر بلای مزدوران حکومتی میکند من به قطعیت میرسم که رهبران ما در خیابانها هستند. وه که چه رهبران لایق و توانایی. که یک تن از انها به صدها سیاست مدار و رهبر پشت میز نشین شرف دارد. این انقلاب جوانان است. پاک و رعنا ولی نیرومند و مغرور به توان خود

روشها رو راهکارها
شعار ها و خواسته ها
تصمیمات مهم آن
و حتی قهرمانهاش از درون خودش جوشید.
مرگ ندایش با چشمان باز سرنوشت ما را رقم زد. ان نگاه بر قلب تک تک ما حک شد. ان چشمها تمام خواسته های جوانان ایران را در خود داشت. او و سایر شهدای جنبش ما را به بازی های سیاسی بزرگان رويین تن کرد. اگر مسافرانی از دیار قدیم خواستند با ما همراهی کنند که قدم انها به روی چشم. وگرنه جنبش با سرعت چابکی یک جوان نیرومند حرکت خواهد کرد و انها هستند که از قافله باز خواهند ماند