از الان میدونم فرزندان ایران در روز ۲۲ بهمن چه حماسه ای خواهند افرید.
خیلی کوتاه و مختصر فقط میخواهم به تک تک شما تبریک بگم.

از الان میدونم فرزندان ایران در روز ۲۲ بهمن چه حماسه ای خواهند افرید.
خیلی کوتاه و مختصر فقط میخواهم به تک تک شما تبریک بگم.

به هر حال هستند دوستانی که به هر دلیلی امکان همراه شدن با جنبش را در روز ۲۲ بهمن نخواهند داشت. این را برای این عزیزان می نویسم. در عین این که در خانه هستید میتوانید یک وظیفه بسیار مهم را به دوش بگیرید. از ان جایی که جنبش از داشتن رادیو و سایر ابزار خبر رسانی محروم است این به عهده ماست که در این روز خبر رسانی کنیم. نمی خواهم سر شما را با اهمییت خبر رسانی به درد بیاورم. همین که بدانیم کدام اخبار شایعه است و میتواند به حضور ما در ۲۲ بهمن اسیب برساند قدم بزرگیست. تا کنون خبر رسانی جنبش از طریق شبکه های اجتماعی مختلف انجام میشد. ولی وقتی اکثر افراد جنبش در میدان و خط مقدم حضور دارند ان عده ای که امکان همراهی نداشته اند میتوانند این وظیفه سنگین را به دوش بگیرند. استفاده از تویتر فیس بوک تلفن حتی به دم در امدن و اخبار جدید را به مردم رساندن میتواند کمک بزرگی به جنبش بکند. داشتن اخبار دست اول و قابل اطمینان توانیی ما در شرایط بحرانی دو چندان میکند. این وظیفه را دست کم نگیرید و به هر نحوی که صلاح می دانید خبر رسانی را ادامه بدهید
به امید فردایی روشن
دوست دارم یک اتفاق نیفه. و اون اینه که روز ۲۲ بهمن تو خیابون باشیم و یهو بگیم ای داد بیداد
ایکاش مسیر تظاهرات و خیابونها رو بهتر میدونستم
ای کاش با فلانی برنامه ریزی میکردم
ای کاش با خودم بیشتر پارچه سبز میاوردم تا به دیگران هم بدم
ای کاش حواسم جمع دوستانی که از شهرستان اومدن بود و راهنماییشون میکردم
ای کاش یه چند تا باند برای مجروحین با خودم می اوردم
ای کاش یه بطری آب اضافه داشتم تا به بقل دستیم بدم
ای کاش به فکر خبر رسونی بودم
ای کاش پیش بینی قطع موبایل و برق و غیره رو میکردم
ای کاش قرار میگذاشتم با دوستام که اگر گم شدیم کجا هم رو پیدا کنیم
ای کاش پیش بینی خیلی از کار ها رو میکردم و با برنامه بهتر می اومدن تو خیابون و هزاران ای کاش دیگر
ما ایرانی ها کمی عادت داریم که بی برنامه عمل کنیم . ولی امروز شرایط خیلی حساسه. این مسابقه تیم ملی نیست که بگیم عیب نداره چهار سال دیگه. ما نباید بگذاریم این پتانسیل عظیم به هدر بره. این سرنوشت ما و نسلهای بعد از ماست. این روزیست که میتونه افتخار نسل ما باشه برای فرزندانمون. این روزیست که مسیر جنبش رو از این به بعد مشخص میکنه. برای همین میخواهیم با دقت و حواس جمع به میدون بریم. با تفکر و برنامه ریزی دقیق از خونه بیرون بیاییم و با خودمون فقط احساس به میدون نبریم. از تجربه چند ماهه به بهترین نحو ممکن استفاده کنیم. نمیخواهیم هزینه بی خود بدیم. نمیخواهیم فرصت سوزی کنیم. نمی خواهیم با یه کار بی حساب با یه شعار نا به جا با یه عمل نا معقول برای جنبش هزینه سازی کنیم. ما دنبال گرفتن این میدون یا اون خیابون نیومدیم ما برای گرفتن آزادی به میدون اومدیم.
به امید فردایی روشن